Życie Kareny od samego początku było naznaczone zaciętą walką o zdrowie. Już podczas porodu okazało się bowiem, że dziewczynka była owinięta pępowiną, wskutek czego doszło u niej do niedotlenienia. Nieco później, bo już w 9. miesiącu życia u naszej Podopiecznej zauważono odruch padaczkowy, ale lekarze stwierdzili u niej jedynie wzmożone napięcie mięśniowe między karkiem a barkiem. Kolejnym alarmującym sygnałem okazał się brak mowy, w związku z którym, czteroletnia wówczas, dziewczynka została objęta opieką pedagogów, psychologów, logopedów i neurologopedów.

Początkowo u Kareny zdiagnozowano niepełnosprawność intelektualną w stopniu lekkim i podjęto decyzję o odroczeniu obowiązku szkolnego. Niestety lista trudności stawała się tylko dłuższa - dziewczynka wciąż doświadczała regresu rozwojowego, a już w piątej klasie szkoły podstawowej przestała dawać sobie radę z nauką. W konsekwencji nasza Podopieczna została przeniesiona do szkoły specjalnej, a dzięki wykonanym badaniom rozpoznano u niej niepełnosprawność intelektualną w stopniu umiarkowanym oraz zaburzenia ze spektrum autyzmu. Wszystko to sprawia, że Karena jest niestabilna emocjonalnie, nie jest samodzielna, a jej dojrzałość oceniana jest na zaledwie 8-9 lat. Dodatkowo dziewczynkę czekają jeszcze pogłębione badania genetyczne.

Największym marzeniem, a zarazem potrzebą, naszej Podopiecznej jest własny tablet, który stałby się dla niej kluczowym narzędziem w codziennej komunikacji i edukacji. Z uwagi na ogromne problemy z pisaniem ręcznym, specjaliści zalecili bowiem korzystanie z nowoczesnych technologii, które ułatwią Karenie notowanie oraz naukę samodzielnego życia. Taki sprzęt to dla dziewczynki bezcenna pomoc w dążeniu do niezależności, o którą każdego dnia tak dzielnie walczy.